Timeline

Saturday, 23 July 2011

Hoekom emigreer ons?

Om tot die besluit te kom om te emigreer is nie noodwendig maklik nie. 
Sommige doen dit omdat dit die “flavour of the day/month/decade” is.  Ander doen dit omdat boetie, sussie, vriend of vriendin dit doen. Jy weet, daardie “keeping up with the Jones's” situasie.
Daar is natuurlik die groep wat dit doen vir politieke redes, soos dat hulle nie onder ‘n swart regering wil woon nie, of omdat hulle nie tevrede is met hoe die regering ons land regeer nie.
Daar is die wat dit doen vir hul kinders of om hul eie toekoms te verbeter. Vir beter werksomstandighede of om weg te kom van die BEE, wat soos ‘n spook altyd maar hier oor die skouer in die wit man se nek blaas.
Dan is daar die netelrige sakie oor veiligheid.  Daar is ‘n groot groep wat trek omdat Suid Afrika nie meer veilig is nie. 
Toe ons laas jaar in Australië vakansie gehou het, hoor ek Afrikaanse mense op die ferry.  Ek maak toe ‘n punt daarvan om met hulle te gesels.  Met die uitvra en gesles hoor ek toe dat hulle nou al 3 maande in Sydney bly.  Toevallig het hulle in Suid Afrika minder as ‘n kilometer van ons af gebly.  Klein wêreld, nê?  Ek het hierdie mense op ons 3de aand in Oz ontmoet en het nog nie veel besef waarheen die vakansie my gaan ly nie. Die vrou vra toe vir my of ons nou ook gaan emigreer.  Toe ek sê dat ons nog nie daaroor gedink het nie was haar “verkoopspunt” aan my: “Sjoe, hoe kan jy nie weet nie, kyk hoe skoon is dit hier.”
Nou ja, hulle mag dalk baie aangename mense wees, maar ek het op daardie stadium my moer gestrip en beleef gegroet en by my gesin gaan staan.  Hoe kan ek nou ‘n lewens besluit soos emigrasie op die skoonheid van ‘n stad bepaal?
Laas Sondag het ‘n vriend vir my gevra waarom emigreer ons.  Ek vra toe vir hom die lang of kort storie. Hy wil toe die kort rede hoor.  Ek het gebrand om vir hom te se dat die kort rede is: Malema… maar eitlik is die nie die rede nie.  Die kort rede is seker maar om ‘n beter toekoms vir die kinders te skep.
Die lang rede is ‘n kombinase tussen al die redes bo genoem.  Daar is nie een enkele ding wat ek voel wat my uit die land dryf nie.  Daar is mense wat beroof word of iemand wat hulle ken word vermoor en dan trek hulle!
Dit was nie so met my nie.  Die besluit was ‘n proses.  In Australië voel mens veilig, mens kan sien wat met jou belasting geld gebeur. In Australië sal ek saam met mense wees wat eerste wêrelds dink en regeer.  Die fokus in Australië is op werklike ontwikkeling van elke mens en voortuitgang van die land en nie wie het die grootste toilet boo-boo gemaak nie of wie kan die meeste persoonlike geld maak uit hul posisie en connections in die regering nie.
Ek het in ‘n eerste wêreld groot geword.  My denkwyse is eerste wêrelds.
Eers toe ek vir 3 weke in ‘n eerste wêreld vakansie hou besef ek hoe min ons nou meer in ‘n eerste wêreld woon.
Ek smag om weer in ‘n eerste wêreld te woon. Toe ek dit besef, was my emigrasie besluit maklik.

No comments:

Post a Comment